Strona główna Bez kategorii Teatr i zabawa w epoce starożytnych

Teatr i zabawa w epoce starożytnych

304
PODZIEL SIĘ
Zabawa wywierała w I wieku duży wpływ na masy. Ważne miasta imperium rzymskiego miały teatry, amfiteatry bądź cyrki, a niektóre posiadały wszelkie te trzy obiekty. W pewnej publikacji można przeczytać: „Widowiska kojarzyły się z niebezpieczeństwem oraz podnieceniem graniczącym z szaleństwem, oraz bezustannym zalewem krwi”. Powożący rydwanami mieli stroje o różnych odcieniach, a każda ekipa wyrażała wyznaczoną grupę społeczną czy też polityczną. Na widok własnych faworytów kibice żywiołowo wiwatowali.
Woźnice radowali się taką renomą, że ludzie ozdabiali swe domy ich portretami, a im samym wypłacano ogromne kwoty dewiz.
W miastach odbywały się również krwawe walki gladiatorów oraz walki z dzikimi zwierzętami, częstokroć toczone bez broni. Złoczyńców skazanych na śmierć odziewano niekiedy w skóry, co miało ich upodabniać do zwierzaków, oraz rzucano na pożarcie planowo wygłodzonym bestiom; takiej śmierci towarzyszyły niewyobrażalne męczarnie. Osoby oddające się tak koszmarnej rozrywce, zagubiły wszelkie poczucie etyki.
Teatr świetną rozrywką
Budowla, gdzie organizowano przeróżnego rodzaju widowiska oraz przedstawienia sceniczne – tragedie, komedie, przedstawienia taneczne i muzyczne. W teatrach nieraz wystawiano spektakle rozmaitej treści. Teatry zaczęto wznosić w Grecji ok. V w. p.n.e. i z czasami wybudowano je w wielu wielkich miastach.
Bowiem starożytni Grecy tak umiejętnie oraz sumiennie konstruowali teatry, publiczność mogła odpowiednio widzieć i słyszeć wystawiane sztuki. Przedstawienia teatralne wywodziły się ze świąt urodzaju, celebrowanych dla uczczenia żniw i winobrania, i z poglądów dotyczących śmierci oraz odnawiania się życia. Te orgiastyczne uroczystości obchodzono ku czci Dionizosa, mitycznego boga wina oraz urodzaju.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here